Σάββατο, 3 Μαρτίου 2012

Αλλάζοντας τις διακοπές ενός Τουρίστα


Το περιστατικό που θα σας εξιστορήσω συνέβη μεσημέρι στη Φιλελλήνων, Σάββατο απόγευμα. Δυο νεαροί, Ασιατικής καταγωγής τουρίστες, κοιτούν τους χάρτες τους χαλαροί. Βλέπουμε άλλωστε παντού γύρω μας τουρίστες στο κέντρο της Αθήνας, να χαζεύουν ή να ψάχνουν τη διαδρομή που θα ακολουθήσουν για ένα αξιοθέατο.

Το πιο λογικό ήταν να τους προσπεράσω. Σταμάτησα να ρωτήσω μήπως θέλουν κάποια βοήθεια. Αμέσως, αφού με ευχαρίστησαν μου έδειξαν ένα χαρτί στα Γιαπωνέζικα με ένα ξενοδοχείο κοντά στην Πλατεία Βάθης κι έναν χάρτη της Αθήνας στη γλώσσα τους. Αφού τους εξήγησα πως να πάνε εκεί και τι να προσέξουν στην κακόφημη περιοχή που διάλεξαν να μείνουν, μου είπαν: "Ξέρεις, μου έκλεψαν την τσάντα κάτι μαυριδεροί στο μετρό και δεν ξερουμε τι να κανουμε γιατί έχασα τα χαρτιά μου και 500€ σε γιεν" Επιστρέφω πίσω στο μετρό και ψάχνω τον υπεύθυνο Αστυνομικό υπηρεσίας, που κατάλαβε αμέσως τι συνέβη (ρουτίνα).

Τα παιδιά έγραψαν τα στοιχεία κλοπής, πήραν τηλέφωνο την πρεσβεία τους και βρήκαν τον τρόπο να πάνε στο ξενοδοχείο τους. Πριν φύγω μου είπαν: "Μέχρι πριν 20 λεπτά λέγαμε ότι είναι το χειρότερο μέρος που θα μπορούσαμε να διαλέξουμε για ανοιξιάτικες διακοπές! Σε ευχαριστούμε που μας απέδειξες ότι ειναι το καλύτερο. Τελικά υπάρχουν ακόμα Έλληνες ήρωες!"

Η παραπάνω κουβέντα ήταν το καλύτερο δώρο που θα μπορούσε να μου κάνει κάποιος ξένος αυτό το δύσκολο διάστημα. Κι ήταν ένα καμπανάκι που θέλω να μοιραστώ με όλους τους Έλληνες κι ειδικά του νέους που κυκλοφορούν έξω. Η καλύτερη διαφήμιση για την Πατρίδα μας είμαστε εμείς οι ίδιοι. Με την συμπεριφορά μας και τους τρόπους μας, με το χαμόγελο και το γλέντι μας, την τρέλα και την φιλοξενία μας. Αυτά που κανείς λαός δεν μπορεί να τα προσφέρει τόσο γενναιόδωρα και απλόχερα όσο εμείς. Ειδικά σε τέτοιους δύσκολους καιρούς όπου πρέπει να ξανακερδίσουμε την εμπιστοσύνη των ξένων που πολλές φορές έρχονται διαποτισμένοι με φιλελληνικά αισθήματα κι απογοητεύονται.

Δεν πρέπει φυσικά να παραλείψουμε τις αδικαιολόγητες ελλείψεις μας. Την παντελή απουσία tourist kiosks των δήμων ή του υπουργείου τουρισμού σε μια χώρα που έχει τουρισμό όλο το χρόνο. Σε τέτοια σημεία μπορεί ένας τουρίστας να βρει όλες τις πληροφορίες που χρειάζεται και να πάρει το ανάλογο υλικό. Έτσι εξυπηρετείται και η διαφήμιση τουριστικών μαγαζιών και τόπων. Μια βόλτα στην γειτονική μας Τουρκία θα μας βάλει τα γυαλιά.

Ούτε φυσικα θα πρέπει να προσπερνάμε το γεγονός της παντελούς έλλειψης διαπαιδαγώγησης των ανθρώπων που έρχονται σε επαφή με τουρίστες (Αστυνομία, υπάλληλοι μέσων μαζικής μεταφοράς, ταξιτζήδες κλπ.).

Παράλληλα, είναι απορίας άξιο γιατί οι βίζες, ειδικά όσων προέρχονται από την Ασία κι ειδικά την Κίνα, αργούν τόσο πολύ και φρενάρουν την τουριστική ανάπτυξη (βλέπε εδώ ανάλογη αναφορά)

Μην τα περιμένουμε όλα όμως να γίνουμε μονομιάς. Όταν το Κράτος αδυνατεί, η Ελπίδα είμαστε Εμείς και μόνο Εμείς!

1 σχόλιο: