Δευτέρα, 26 Σεπτεμβρίου 2011

Γιατί να μείνω στην Ελλάδα όταν...

Σήμερα, όπως κάθε μέρα τον τελευταίο καιρό βρίσκομαι μπροστά σε μια κατάσταση ανευ προηγουμένου που με κάνει να αναρωτιέμαι όπως και πολλούς άλλους νέους ανθρώπους, τι κάνω εγώ εδώ;

Η κρίση μας έζωσε σαν φίδι και αυτά που βλέπαμε σαν μακρινά διλήμματα έρχονται σήμερα και μας χτυπούν επιτακτικά την πόρτα! Γιατί να μείνω στην Ελλάδα όταν μου καταστρέφει κάθε ελπίδα ότι κάτι μπορεί να αλλάξει και με στέλνει στο περιθώριο πριν καν ξεκινήσω τα πρώτα μου βήματα; Όταν όλα παραμένουν ανοργάνωτα και το ταλέντο μου πάει χαμένο, χωμένο ανάμεσα σε φακέλους μιας γραφειοκρατικοποιημένης γραμματείας που κλείνει στις 13.00 ακριβώς; Για ποιο λόγο να συνεχίσω να προσπαθώ όταν δεν μπορώ καλά καλά να προσεγγίσω το κέντρο της πόλης, τα μαγαζιά είναι κλειστά και οι επιχειρήσεις απολύουν κόσμο;

Τα παραπάνω είναι σκέψεις και κουβέντες που άλλοτε κάναμε μια φορά στο τόσο και τώρα είναι η πρώτη και τελευταία σκέψη της ημέρας! Πολλοί δίνουν την εύκολη λύση: Φύγε τώρα που μπορείς! Έξω υπάρχει αξιοκρατία, καλή ποιότητα ζωής και σίγουρα αν είσαι καλός θα προκόψεις. Όμως ξεχνούν αυτοί που μας στέλνουν τόσο εύκολα στον αγύριστο ότι όποιος φεύγει δύσκολα γυρίζει. Κι έτσι ξεκινά το ταξίδι χωρίς επιστροφή για χιλιάδες νέους ανθρώπους που δεν θα ξαναγυρίσουν παρά ίσως μετά από πάρα πολλά χρόνια, γέροι πια σε μια Ελλάδα που τρώει τις σάρκες της.

Δεν ξέρω που θα με βρει κι εμένα το τέλος του δρόμου! Αυτό που ξέρω είναι ότι η πόρτα της εξόδου δεν μπορεί να αποτελέσει η εύκολη λύση για κανένα μας. Κι αν ο πρωθυπουργός δεν νοιάζεται αφού το διαβατήριο του είναι αμερικανικό, εγώ νοιάζομαι για όλα αυτά που με κρατούν δεμένο με την πατρίδα! Τον καταγαλανο ουρανό, τα χαμογελαστά πρόσωπα των φίλων, η ζεστασιά ενός σπιτιού με μια οικογένεια να περιμένει, πράγματα που κανένα Βερολίνο και καμιά Αυστραλία δεν μπορεί να μας δώσει!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου